İmam Hüseyn (ə) nə kimi əxlaqi-mənəvi keyfiyyətlərə malik olmuşdur? - 6 Августа 2008 - YAZARLAR - ....::İslam::....
Cüme, 09.12.2016, 09:46
Приветствую Вас Qonaq | RSS

islam dini

Bölmələr
    Bölmələr
    Elmi məqalələr [0]
    Elmi məqalələr
    DİNİ MƏQALƏLƏR [4]
    DİNİ MƏQALƏLƏR
    QONAQ YAZARLAR [2]
    QONAQ YAZARLAR
    ANALİZ [0]
    ANALİZ
    Şiə cavabları
    Sorğu
    Saytı qiymetlendirin
    Cəmi cavab: 6768
    Sayğac

    Onlayn: 1
    Qonaq: 1
    İsifadeçi: 0
    Форма входа

    YAZARLAR

    Главная » 2008 » Avqust » 6 » İmam Hüseyn (ə) nə kimi əxlaqi-mənəvi keyfiyyətlərə malik olmuşdur?
    21:39
    İmam Hüseyn (ə) nə kimi əxlaqi-mənəvi keyfiyyətlərə malik olmuşdur?
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    İmam Hüseyn (ə) nə kimi əxlaqi-mənəvi keyfiyyətlərə malik olmuşdur?
    Bildiyiniz kimi İslam dininə görə İmamət mərtəbəsi olduqca məsuliyyətli
    və əhəmiyyətli bir vəzifədir. Belə ki, Uca Yaradanın Peyğəmbərimizin (s)
    vasitəsilə bəşəriyyətə ərməğan etdiyi həqiqi dinin saflığı və
    təhriflərdən, xurafatlardan qorunub, saxlanması məhz İmamın öhdəsinə
    düşür.
    Peyğəmbərimizin (s) tam hüquqlu canişini sayılan İmam, dinimizdə hələ də
    xalqa tam, şərhli formada bəlli olmayan mühüm məsələləri, insanlara olduğu
    kimi, lazımı formada izah verib, açıqlayır.
    İmam, həmçinin, dinə qarşı irəli sürülən yanlış iddiaları, dinimizlə
    fikri mübarizə aparan yadların müxtəlif şübhələrini mükəmməl şəkildə
    cavablandırır.
    İmam Peyğəmbərimizdən (s) sonra müsəlmanların rəhbərliyini öhdəsinə
    alaraq, ən ali hökmə və həlledici qərarlara sahibdir.
    İmam həm də, nümunəvi bəndə, kamil bir insan olaraq ilahi höccəti və
    Allahın yer üzərindəki ən əzəmətli feyz, mərhəmət vasitəsidir.
    Sözsüz ki, belə ağır, ciddi və dəyərli vəzifənin öhdəsindən gələn
    şəxs olduqca ali mə`nəvi keyfiyyətlərə malik olub, hər bir günahdan,
    xətadan uzaqdır. Yə`ni məsum insandır. Elə bunun üçün də, bu məqama
    seçilən şəxslər birbaşa Allah-taala tərəfindən tə`yin olunur.
    İmam Hüseyn (ə) də digər imamlar (ə) kimi mə`sumdur. Bundan əlavə o,
    ilahi kamilliyin tam zirvəsində durur. Deməli biz nə qədər onun gözəl,
    qiymətli xüsusiyyətlərindən danışsaq, yenə azdır. Bu haqqda onlarla kitab
    yazılsa belə onun mənəvi üstünlüklərini vəsf edib qurtara bilməz. Elə
    buna görə də, bu barədə ətraflı bəhs etmir və İmamın (ə) bə`zi
    əxlaqi keyfiyyətlərinə işarə etməklə kifayətlənirik:
    1-İbadəti
    وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ
    مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاء
    وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا
    الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ
    «Halbuki onlara əmr edilmişdir ki, Allaha - dini yalnız Ona məxsus edərək,
    batildən haqqa (islama) dönərək - ibadət etsinlər, namaz qılıb zəkat
    versinlər. Doğru-düzgün din budur!»
    Tarixçilərin yazdıqlarına və mə`sumlardan bizə gəlib çatmış
    hədislərə əsasən İmam Hüseyn (ə) Allaha olan ibadətinə ciddi şəkildə
    əhəmiyyət verir, gün ərzində vaxtının çox hissəsini yüzlərlə rükət
    namaz qılaraq, ibadətlə keçirirdi.  Keçən bəhslərimizdə işarə etdiyimiz
    kimi O, iyirmi beş dəfə piyada həcc ziyarətinə getmişdi.
    İbn Əbdül Birr deyir: «Həzrət Hüseyn (ə) çox fəzilətli və Allahşünas
    bir şəxs idi. O, çoxlu namaz, oruc və həcc yerinə yetirirdi.»
    İmam Hüseynin (ə) şəhadət xəbəri Abdullah ibn Zübeyrə yetişdikdə dedi:
    «Allaha and olsun elə şəxsi öldürdülər ki, gecələr uzun-uzadı ibadət
    edir, gündüzlər də oruc tuturdu.»
    Zərəndi Hənəfi deyir: «Hüseyn ibn Əli (ə) namaz, oruc, həcc və sonsuz
    ibadət əhli idi. Səxavətli və kəramətli idi.»
    Məhəmməd Əbduh da yazır: «Həzrət Hüseyn ibn Əli (ə) təvazökar və abid
    bir şəxs idi. Gecələr oyaq qalıb, ibadətlə məşğul olardı...»
    2-Güzəşt və mərhəməti
    وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا
    فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى
    اللَّه
    «Hər hansı bir pisliyin cəzası onun özü kimi bir pislikdir. Bununla belə
    hər kəs (pislik edəni) bağışlasa və (onunla) barışsa, onun mükafatı
    Allaha aiddir.»
    Mərhəmət və şəfqət imamı olan Həzrət Hüseyn (ə) ən qüdrətli olduğu
    zamanda belə onu təhqir edən, ədəbsizlik göstərən şəxslərlə təmkinlə
    davranmışdır, O, nəinki, səbirsizlik göstərərək onları cəzalandırmamış
    hətta dini nəciblik nümayiş etdirərək öz gözəl əxlaqı, tərbiyəvi
    nəsihətləri ilə qarşı tərəfi sakitləşdirməyə çalışmışdır. Ona
    qarşı edilən ədəbsizliyin nə qədər böyük olmasına baxmayaraq, əməlinin
    qəbahətini anlayan və peşmançılıq hissi keçirən insanları bağışlamış,
    təqsirinə göz yummuşdur. İmamın (ə) saymaqla qurtarmayan belə alicənab
    hərəkətlərindən bir neçəsinə işarə edirik:
    a) Şam (Dəmeşq) əhli olan İsam ibn Müstələq belə deyir: «Mədinə
    şəhərinə gəldim. Şəhərdə gəzərkən gözüm Hüseyn ibn Əlinin (ə)
    vüqarlı, gözəl simasına sataşdı. Onun pak, əzəmətli və möhtəşəm
    görünüşünə paxıllıq etdim. Elə bu vaxt onsuz da əvvəllər atası Həzrət
    Əliyə (ə) qarşı olan düşmənçilik hissim indi daha da alovlanmağa
    başladı. Qəlbimdəki kin məni yandırıb yaxırdı. Hisslərimi cilovlaya
    bilməyərək Həzrət Hüseynin (ə) yanına getdim. Əvvəlcə istehza ilə «ey
    Əbu Turabın oğlu»-deyə, ona müraciət etdim. Sonra isə ona bacardığım
    qədər söyüş, təhqiramiz kəlmələr yağdırmağa başladım. Amma o, üzünü
    mənə tutaraq mehribancasına söylədi: «Şam (Dəmeşq) əhlisənmi?»
    Dedim: «Hə, nə olub ki?»
    Buyurdu: «Bilirəm Şamlılar belədir. Lənətlənmiş şeytanın şərrindən
    Allaha pənah aparıram. Mehriban və bağışlayan Allahın adı ilə sözümə
    başlayıram. Necə ki, Allah-taala buyurur: «Bağışla, yaxşı əməllərə
    doğru sövq et və cahil şəxslərdən üz çevir.» Bu ayə Allahın elçisi
    Həzrət Məhəmmədin (s) ən gözəl əxlaqı barəsindədir. Qardaşım,
    mənimlə sakit, aram söhbət et ki, həm öz işini və həm də, mənim işimi
    çətinləşdirməyəsən. Allaha tövbə et və bağışlanmağını dilə. Əgər
    məndən kömək istəsən, sənə kömək edərəm. Hər nə lazım olsa, nəyə
    ehtiyacın varsa sənə verərəm. Həmçinin doğru yola yönəlməyə ehtiyac
    duysan, səni haqq yoluna irşad edərəm.»
    Mən Peyğəmbərin (s) evində tərbiyə almış Hüseynin (ə) səmimiyyət,
    mərhəmət dolu sözlərinin qarşısında utandım və ona dediyim ləyaqətsiz
    sözlərə görə xəcalət çəkib, peşman oldum.
    İmam Hüseyn (ə) mənim peşman olduğumu duyaraq, Yusif peyğəmbərin (ə) öz
    günahkar qardaşlarına söylədiyi bu ayəni oxudu: «Bu gün sizə qarşı heç
    bir danlaq və məzəmmət yoxdur. Allah sizi bağışlayar. O, mərhəmətlilərin
    ən mərhəmətlisidir.»
    Allaha and olsun, onun bu mülayim və ədəbli davranışı mənə o qədər təsir
    etdi ki, utandığımdan öz-özümə dedim: «Kaş yer yarılaydı, yerə
    girəydim. Amma Hüseynə (ə) belə ədəbsizcəsinə davranmyaydım.»
    b) İmam Hüseyn (ə) qonaqları ilə birlikdə yemək yeyirdi. Elə bu vaxt qaynar
    xörəklə dolu qazanı süfrəyə gətirən qul ehtiyatsız davranaraq, isti
    xörəyin hamısını İmamın (ə) üstünə dağıtdı. Cəzalandırılacağından
    qorxan qul üzünü İmama (ə) tutaraq bu ayəni oxudu: «Qəzəblərinə hakim
    olarlar.»
    İmam (ə) xidmətçilərə buyurdu: «Onu buraxın.»
    Qul başqa ayəni oxudu: «Camaatın günahlarını bağışlayarlar. »
    İmam (ə) buyurdu: «Səni bağışladım.»
    Qul yenə bir ayə oxudu: «Allah gözəl əməl sahiblərini sevir.»
    İmam (ə) buyurdu: «Səni Allah yolunda azad etdim.» Sonra isə qula cürbə-cür
    qiymətli hədiyyələr verərək onu azad etdi.»
    v) Şəhidlər rəhbəri Hüseyn (ə) buyurur: «Əgər kimsə mənə sağ
    qulağımın yanında təhqiramiz söz deyə və sol qulağımın kənarına keçib
    peşman olduğunu söyləyərək üzr istəyə, mən onu bağışlayaram. Çünki,
    Həzrət Əmirəl-möminin Əli (ə) buyurur: «Allahın Rəsulundan (s) eşitdim:
    «Üzr istənildikdə qəbul etməyən kəs, Kövsər hovuzuna gələ bilməyəcək.
    İstər haqlı olsun, istərsə də haqsız.»
    3-Səxavəti
    وَالَّذِينَ صَبَرُواْ ابْتِغَاءَ وَجْهِ
    رَبِّهِمْ وَأَقَامُواْ الصَّلوةَ
    وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا
    وَعَلاَنِيَةً وَيَدْرَؤُون بِالْحَسَنَةِ
    السَّيِّئَةَ أُوْلَئِك لَهُمْ عُقْبَى
    الدَّار
    «Və o kəslər ki, Rəbbinin razılığını qazanmaq üçün (bu yolda bütün
    əziyyətlərə) səbr edir, (vaxtlı-vaxtında, lazımınca) namaz qılır, onlara
    verdiyimiz ruzidən (yoxsullara, ehtiyacı olanlara) gizli və aşkar xərcləyir
    və pisliyin qarşısını yaxşılıq etməklə alırlar (gözəl) axirət yurdu
    məhz onlarındır.»
    İmam Hüseyn (ə) böyük kəramət və səxavət sahibi idi. O, maddi imkani az
    olan şəxslərə, ehtiyaclı insanlara əl tutur və daim onların köməyinə
    çatırdı. Bəzi nümunələr:
    a) İbn Şəhri Aşub özünün «Mənaqib» adlı ktabında Şüeyb ibn
    Əbdürrəhman Xəzaidən belə nəql edir ki; «İmam Hüseyn (ə) şəhid
    edildikdən sonra, onun kürəyində qabar bağlamış yaralar göründü.
    Oradakılar bu yaraların döyüş zərbələrinin əlamətləri olmadığını
    görüb, İmam Səccadı (ə) yaxına çağırdılar. Ona bunun nə olduğunu
    soruşdular. Həzrət Səccad (ə) buyurdu: «Atam gecələr (niqabla üzünü
    örtüb) çörək və yeməklə dolu kisələri kürəyinə atıb, yetimlərin,
    kimsəsiz insanların yanına aparır onlara paylayırdı. Gördüyünüz yaralar
    söylədiyim kisələrin izləridir. »
    Bəli, elə buna görə də, Həzrət İmam Məhəmməd Baqir (ə), Şəhidlər
    ağası Hüseyni  (ə) «yetimlərin baharı və sevinci» adlandırmışdır.
    b) İbn Əsakir «Tarixi-kəbir» adlı kitabında Əbu Haşim Qənnaddan nəql edir
    ki; «Bəsrə şəhərindən Həzrət Hüseynə (ə) nəfis hədiyyələrlə dolu
    karvan gəldi. Bu vaxt İmam (ə) bir ağacın kölgəsində əyləşmişdi. O,
    bütün hədiyyələri zavallı, yoxsul insanlara paylayıb qurtarmayınca öz
    yerindən qalxmadı.»
    v) «Mədinə müsəlmanlarından bir nəfər Həzrət Hüseynin (ə) hüzuruna
    gəldi və ona məktub verdi. Məktubda yazılmışdı: «Ey Əba Abdullah (ə)!
    Beş yüz dinar borcum var. Borclu olduğum şəxslər məni incidir. Onlar
    səbirsizliklə pulu ödəməyimə israr edirlər. Mənim isə heç nəyim yoxdur.
    Get, onlarla danış, pul sahiblərini qane et ki, mən pul toplayana qədər
    gözləsinlər.»
    İmam (ə) məktubu oxuduqdan sonra borclu kişini evinə də`vət etdi. Ona min
    dinar pul verərək belə buyurdu: «Bu pulun beş yüz dinarı ilə borcunu ödə.
    Yerdə qalan beş yüz dinarla isə öz həyatını yenidən qur ki, heç kimə
    möhtac olmayasan.»
    q) Əmr ibn Dinar rəvayət edir ki, İmam Hüseyn (ə) yataqda xəstə yatan Usamə
    ibn Zeydin yanına onu yoxlamağa getdi. Xəstənin gözü İmama (ə) sataşdıqda
    kədərli halda dərindən ah çəkdi. İmam (ə) buyurdu: «Qardaşım, nə üçün
    qəmlisən?» Usamə ibn Zeyd dedi: «Olduqca böyük məbləğdə, min dinar
    miqdarında bəzi şəxslərə borcum var.»
    Həzrət İmam (ə) buyurdu: «Mən borcunu ödəyərəm.»
    Usamə dedi: «Qorxuram ki, borclu halda öləm.»
    İmam (ə) buyurdu: «Arxayın ol. Sən nə qədər ki sağsan, mən sənin borcunun
    hamısını ödəyərəm.»Və belə də etdi.»
    q) Yaqut Müstəsəmi, Ənəs ibn Malikdən belə rəvayət edir: «Mən (Ənəs ibn
    Malik) İmam Hüseynlə (ə) birlikdə söhbət edirdim. Elə bu vaxt kənizi
    İmamın (ə) yanına gələrək ona bir ədəd qızıl gül bağışladı. İmam
    (ə) buyurdu: «Allah yolunda səni azad etdim.»
    Mən ona dedim: «Bir qızıl gülün nə dəyəri var ki, siz bunun üçün kənizi
    azad etdiniz?»
    İmam (ə) buyurdu: «Allah-taala bizi belə tərbiyə etmişdir: «Sizə
    xeyirxahlıq etdikdə siz də, ondan daha yaxşı xeyirxahlıq və daha üstün
    hədiyyə edin.»
    d) İmam Hüseyn (ə) evində namaz qılırdı. Elə bu vaxt yoxsul bir ərəb onun
    evinə gələrək, kömək istədi. İmam (ə) namazı qurtarıb Qənbər adlı
    xidmətçisinə buyurdu: «Hicazdan evimizin ehtiyaclarını ödəmək üçün
    gələn puldan bir şey qalıbmı?»
    Qənbər dedi: «Yalnız dörd min dinar qalıb.»
    İmam Hüseyn (ə) buyurdu: «Pulun hamısını buraya gətir. Bu şəxsin pula
    bizdən daha çox ehtiyacı var.»
    Elə bu zaman kasıb ərəb ağlamağa başlayaraq, belə söylədi: «Əfsuslar
    olsun ki, bu səxavətli əllər sonda torpaqla örtüləcək.»
    e) «İmam Hüseyn (ə) küçə ilə gedirdi. Yol kənarında kimsəsiz itə yemək
    verən, nəvaziş göstərən bir qulu gördü. Ondan nə üçün belə etdiyini
    soruşdu. Qul dedi: «Mən həm qəzəbli və həm də kədərliyəm. Bu çarəsiz
    iti sevindirərkən xoşhal oluram. Mənim sahibim yəhudidir. O, məni incidir.»
    İmam Hüseyn (ə) yəhudinin yanına getdi və qulun pulunu ödəyib, azad etmək
    istədi. Yəhudi Həzrət Hüseyni (ə) tanıdı. O, İmamın (ə) hörmətinə qulu
    pul almadan azad etdi. Belə olduqda İmam (ə) pulu da qula verdi.»
    ə) «Əbdürrəhman Səlami, İmam Hüseynin (ə) övladlarından birinə «Həmd»
    surəsini öyrətdi. Övladının «Həmd» surəsini əzbər oxuduğunu görən
    İmam (ə), Əbdürrəhmana min dinar pul, bir ovuc dürr hədiyyə verdi. Və
    buyurdu: «Bütün bunlar sənin işin müqabilində dəyərli deyildir.»
    j) Yəhya ibn Salim deyir: «İmamla (ə) birgə evə gəldim. Kənizi ona su verdi.
    İmam (ə) mehribanlıqla onun üzünə baxıb bir miqdar pul hədiyyə etdi və
    buyurdu: “Bununla ailənin ehtiyaclarını ödə. »
    z) Əbul Müəyyid, Həsən Bəsridən nəql edir ki, İmam Hüseynin (ə) bol
    bəhrəli bir bağı var idi. Günlərin birində İmam (ə) bağına baş
    çəkməyə getdikdə «Safi» adlı qulunun orada oturub nahar yediyini gördü.
    Qul hər dəfə özü üçün çörək kəsib götürdükdə yanındakı kimsəsiz
    itə də verir, onun da qayğısına qalırdı. Yeməyi qurtardıqda qul dedi:
    «Bütün aləmlərin ruzisini yetirən Uca Allaha şükürlər olsun! Ey mənim
    Allahım, ağamı və məni bağışla...»
    İmam Hüseyn (ə) yaxına gəlib buyurdu: «Sən azadsan və mən bu bağı da
    Allah yolunda sənə hədiyyə edirəm.»

    4- Təvazökarlığı
    وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِين
    «Mö’minləri qanadın altına al (iman gətirənlərə qarşı təvazökar olub
    yumşaq davran və onları himayə et)!»
    Diqqət etmək lazımdır ki, İlahi şəxsiyyətlərin ən ali mənəvi
    xüsusiyyətlərindən biri də, onların təvazökarlığıdır. Deməli İmam
    Hüseyn (ə) izzət, iftixar və vüqar imamı olduğu kimi, eyni halda
    təvazökarlıq, ürəyiaçıqlıq və şəfqət imamıdır. O, necə ki, digər
    üstün mənəvi, ruhani xislətləri ilə məşhurdur, öz təvazökarlığı ilə
    də həmişə müsəlman aləminin diqqət mərkəzində olmuşdur. O, heç vaxt
    digər insanlara laqeyd münasibət bəsləməmiş, qullar, yoxsullar və hətta
    uşaqlarla birlikdə əyləşib onlara qonaq olmuşdur.
    Həzrət Hüseyn (ə) nəinki heç vaxt miskin insanlara etinasızlıq,
    hörmətsizlik etməmiş, həqiqətdə həmişə onlara xüsusi ehtiram və
    qayğıyla yanaşmışdır. Bununla da o, öz rəftarı ilə bütün bəşər
    övladına daim təvazökarlıq dərsi vermişdir. Bu barədə bir neçə rəvayət
    sizə təqdim edirik:
    a) «Bir qrup kimsəsiz, yoxsul adamlar bərabər oturaraq əski parçalarının
    üzərinə tökdükləri quru çörək qırıntılarını yeyirdilər. İmam Hüseyn
    (ə) onların yanından keçərkən onu da yeməyə dəvət etdilər. İmam (ə)
    fağırların dəvətini qəbul etdi və onlarla bərabər diz üstə əyləşib
    çörək qırıntılarından yeməyə başlayaraq buyurdu: «Şübhəsiz ki,
    Allah-taala təkəbbürlü (loğva) insanları sevmir.»  Yeyib qurtardıqdan sonra
    isə buyurdu: «Sizi evimə dəvət etsəm qəbul edərsinizmi?»
    Dedilər: «Bəli.» İmam onları evinə apardı və möhtəşəm qonaqlıq verdi.»
    b) Şəhidlərin ağası Hüseyn (ə) bir dəstə yetim, zavallı uşağın yol
    kənarında yığışaraq quru çörək yediyini gördü. Uşaqlar İmamı (ə)
    gördükdə onu da birgə yeməyə çağırdılar. İmam (ə) uşaqların dəvətini
    mehribanlıqla qəbul etdi. Onlara qoşulub çörək yedi. Sonra onları ehtiramla
    evinə aparıb qonaq etdi. O, uşaqlara geyim və ərzaq da verdi. İmam (ə)
    buyurdu: «Bu balacalar çox səxavətlidir, çünki onlar əllərində olan yeganə
    azuqələrini mənimlə palyaşdılar.»
    v) Biyabanda yaşayan köçəri bir ərəb İmam Hüseynə (ə) yaxınlaşaraq
    əsəbi halda dedi: «Sən çox təkəbbürlü görünürsən?»
    İmam Hüseyn (ə) gülümsəyərək buyurdu: «Qardaşım, təkəbbür yalnız tək
    olan Allah-taalaya məxsusdur və Uca Tanrıdan qeyrisinə təkəbbürlü olmaq
    yaraşmaz. Amma o ki, qaldı mənim rəftarıma, məgər eşitməmisən ki, Allah
    buyurur: «İzzət Allaha və Peyğəmbərinə və mömünlərə məxsusdur?»
    (Yəni mən izzət və vüqar sahibiyəm, lakin təkəbbürlü deyiləm.)

    5-Allah qorxusu
    إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ
    الْعُلَمَاء
    «Bəndələri içərisində Allahdan ancaq alimlər qorxar.   (Onlar elm sahibləri
    olduqları üçün Allahın vəhdaniyyətini, heybət və əzəmətini daha yaxşı
    başa düşür və Ondan daha çox qorxurlar)»
    Mənəvi üstünlüklərin və İlahi əxlaqın şahı olan İmam Hüseynin (ə)
    olduqca dəyərli və hamımıza nümünə ola biləcək xüsusiyyətlərindən biri
    də, ona daim hakim olan Allah qorxusu idi. O, Böyük Yaradana olan sonsuz imanı
    nəticəsində həmişə Allah qarşısında məsuliyyət hissi daşıyır,
    Qüdrətli Xaliqi hər şeyə nazir görərək öz bəndəliyinə aciz şəkildə
    izhar edirdi.
    a) İbn Səbbağ Maliki «Fusulül-mühimmə» adlı kitabında rəvayət edir ki,
    Həzrət Hüseyn (ə) həmişə namaz qılmaq istərkən qorxusundan rəngi
    saralardı. Bunun səbəbini ondan soruşduqda isə buyurdu: «Heç bilirsinizmi
    mən kimin qarşısında durub ibadət etmək istəyirəm?»
    b) İbn Şəhr Aşub yazır: «İmam Hüseyndən (ə) soruşdular: «Nə üçün
    Allahdan bu qədər qorxursan?»
    İmam (ə) buyurdu: «Yalnız bu dünyada Allahdan qorxan (və əməllərinə
    diqqət edən) insanlar qiyamət gününün (əzabından) əmin-amanlıqda
    olacaqlar.»
    İmamımızın (ə) Allah-taalaya əsl itaətkar qul olmasını özündə
    təcəssüm etdirən çox saylı minacatları da mövcuddur.

    6-Allah eşqi
    وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبًّا لِّلّهِ
    «Allaha iman gətirənlərin Ona olan məhəbbəti daha da şiddətlidir.»
    İmam Hüseyn (ə) Allah qarşısında məsuliyyət və qorxu hissi ilə bərabər
    Tanrıya olan eşqi, sevgisi ilə də məşhur idi. Necə ki, Qurani-Kərim
    mömünləri vəsf edərək buyurur: “Bizim ayələrimizə iman gətirənlər
    yalnız o şəxslərdir ki, «... öz Allahını qorxu və məhəbbətlə (ümidlə)
    səsləyirlər...»
    Elə buna görədə İmam Hüseyn (ə) belə buyurur: «İlahi, kor olsun o gözlər
    ki, səni özünə hakim bilməyə və həmçinin necə də, bədbəxtdir o bəndə
    ki, sənə eşq məhəbbət bəsləməyə»
    İmam Hüseynin (ə) ibadi minacatları, həqiqətdə Allah hüzurunda izhar etdiyi
    «eşqnamə» ləridir. Məşhur «Ərəfə» duasını oxuyan hər kəs Allah
    müqabilində aciz və eyni halda aşiq bir qulun öz ağası ilə necə də
    raz-niyaz etdiyinin şahidi olur.
    Bu duada, Allahına, «mən sənə müştaq və sənin aşiqinəm» «sən mənim
    arzumsan»-deyə, müraciət edən Hüseyn (ə) həmçinin öz «qəlbində Allahdan
    qeyrisinin eşq-məhəbbəti olmadığına» da təkid edir. O, əsl eşqin, həqiqi
    məhəbbətin Tanrıya məxsus olduğunu dəfələrlə vurğulayaraq buyurur:
    «İlahi, səni tanımayan şəxs nəyi tapmış olur, səni tapan insan isə nəyi
    itirmiş olur? Ey Allah, səndən başqasına razılaşan şəxs, hər bir şeydən
    məhrumdur!»
    Bütün vücudunu Allah eşqi saran Həzrət Hüseyn (ə) sanki hər ləhzə onun
    varlığını daha da hiss edir və hər an ilahi gözəlliyini yaxından seyr
    edərək, öz sevgisini izhar edir: «Ey Böyük Allah bütün varlığı sənə
    bağlı olan bir şey sənin varlığına necə dəlil ola bilər? Sən nə vaxt
    gizli olmusan ki, insanları sənə doğru hidayət edən bir sübuta ehtiyac
    duyulsun? Nə vaxt uzaqlaşmısan ki, nişanə və əlamətlərin səni insanlara
    tanıtdırsın? Məndən ayrılmamısan ki, sənin hüzurunu istəyim? Gizli
    qalmamısan ki, səni aşkara çıxardım? Kor olsun səni görməyən gözlər! Bir
    halda ki, sən həqiqətən də, onun yanındasan və ondan muğayatsan!»
    Əziz oxucu, bir sözlə doğrudan da, imam Hüseyn (ə) bir «ilahi eşq»
    məktəbidir.
    7-Ədəb və nəzakəti
    وَقُل لِّعِبَادِي يَقُولُواْ الَّتِي هِيَ
    أَحْسَنُ...
    «(Ya Rəsulum!) Bəndələrimə de ki, «ən gözəl sözləri söyləsinlər»...»
    Sözsüz ki, Əhli-beyt (ə) öz gözəl xüsusiyyətləri ilə daim ən kamil insan
    nümunəsi olmuşdur. Həzrət Əbu Abdullah Hüseyn (ə) də alicənablığı,
    ədəb və nəzakətinə görə İslam dünyasında böyük rəğbətlə mədh
    edilir. Belə ki, onun hələ uşaqkən özündə əks etdirdiyi bu nəcib
    xüsusiyyətinə həmişə müsəlmanlar tərəfindən sitayiş edilmişdir.
    İmamın (ə) bu gözəl, dəyərli xasiyyətinə bir neçə nümunə gətiririk:
    a) İmam Hüseyn (ə) hələ kiçik yaşlarında öz qardaşı ilə çay
    kənarından keçirdi. Onlar səhv şəkildə dəstəmaz alan bir kişi ilə
    rastlaşdılar. Kişi utandırmamaqla bərabər ona düzgün formada dəstəmaz
    almadığını anlatmaq məqsədi ilə olduqca nəzakətli bir yol seçdilər.
    Qardaşlar kişinin yanına gəlib, belə söylədilər: «Əmi, bax gör biz
    hansımız yanlış formada dəstəmaz alırıq?»
    Sonra isə hər ikisi düzgün şəkildə dəstəmaz aldılar.
    Uşaqların ağıllı rəftarı nəticəsində səhvini anlayan kişi gülüb dedi:
    «Siz ikinizdə dəstəmaz əməlini doğru şəkildə əncam verdiniz. Mənim
    dəstəmaz almağım isə yanlış idi. Amma indi sizin alicənab hərəkətiniz
    ilə mən düzgün formada dəstəmaz almağı öyrəndim.»
    b) «Kasıb bir Mədinəli müsəlman, Osman ibn Əffanın yanına gəlib ondan
    kömək dilədi. Osman ona beş dirhəm verdi.
    Kasıb dedi: «Ən səxavətli şəxsləri mənə göstər.»
    Osman, İmam Həsən (ə), İmam Hüseyn (ə) və Abdullah ibn Cəfəri
    göstərərək dedi: «Bu cavanlara müraciət et.»
    Kasıb kişi İmam Həsənin yanına gəlib ona əl tutmasını xahiş etdi. İmam
    (ə) kişiyə 50 dinar verdi.
    Kişi sonra İmam Hüseynə (ə) müraciət etdi Həzrət Hüseyn (ə) də ədəbi
    riayət edərək özündən böyük qardaşının ehtiramına görə, ona bir dinar
    az yəni 49 dinar bağışladı.
    Abdullah ibn Cəfər də, Həzrət Hüseyni özünə nümunə seçib kasıb kişiyə
    48 dinar hədiyyə etdi.
    Mədinəli kişi həm onların səxavətinə, həm də ədəb və nəzakətinə
    heyran qalaraq, əhvalatı Osman ibn Əffana danışıdı.
    Osman dedi: «Bəli bunlar kimi alicənab və nəcabətli şəxslər heç yerdə
    tapılmaz. Çünki elm və anlayışı babalarının (Həzrət Məhəmmədin (s) )
    sinəsindən irs apardılar. Və dəyərli hikmətə yetişdilər.»
    d) İmam Hüseynin (ə) sədəqə verərkən gizli verməsi, bəzən qapıya gələn
    dilənçini utandırmamaq üçün gah niqabla, gah da qapı arxasından əta etməsi
    onun necə də, möhtəşəm ədəb sahibi olmasından xəbər verir.
    8-Cəsarət və şücaəti
    وَمَن يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ
    فَيُقْتَلْ أَو يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ
    أَجْرًا عَظِيمًا
    «Allah yolunda vuruşaraq ölən və ya (düşmənə) qalib gələn kəslərə
    böyük mükafat verəcəyik.»
    İmam Hüseyn (ə) hər üç döyüşdə (Cəməl, Siffeyn və Nəhrəvan) Həzrət
    Əlinin (ə) kənarında olmuş, qəhrəmanlıq göstərib, böyük şücaət
    nümayiş etdirmişdir.
    Hicri qəməri tarixi ilə 36-cı ildə baş vermiş Cəməl savaşında qoşunun
    böyük bir hissəsinin rəhbərliyini öhdəsinə alan Həzrət Hüseyn (ə)
    sərkərdə vəzifəsini xüsusi rəşadətlə yerinə yetirmişdir.
    O Siffeyn döyüşündə öz igidliyi ilə dillər əzbəri olmuşdu. Bu döyüşdə
    onun düşməninin zəbt etdiyi su yolunu yenidən fəth etməsi və İmam Əlinin
    (ə) “Bu zəfəri Hüseynin (ə) qəhrəmanlığı sayəsində əldə etdik”
    deyə, buyurması daim İslam tarixində ön plana çəkilir.
    O, Nəhrəvan döyüşündə qoşunun mühüm hissəsinə rəhbərlik edərək, son
    qələbə üçün böyük rol oynadı.
    b) Osmanın özbaşınalıqlarının əleyhinə xalq kütləsinin üsyan etdiyi
    zaman, onun evinə hücum edərək sorğu sualsız öldürmək istəyənlərin
    qarşısına məhz qardaşı imam Həsənlə (ə) birgə həzrət Hüseyn (ə)
    çıxdı. Və gözləri qəzəblə parlayan silahlı insanlardan qorxmayaraq,
    böyük cəsarətlə onların Osmanı evində öldürməsinə mane olmağa
    çalışdı.
    v) Müaviyə ilə bağlanan sülh müqaviləsinə sadiq qalan İmam Hüseyn (ə)
    eyni halda ona qarşı vüqar və cəsarətlə davranırdı. Keçən
    bəhslərimizdə ətraflı şəkildə işarə etdiyimiz kimi, o, Müaviyəyə
    yazdığı məktublarda «Mən sənin bu ümmətə hakim olmağından daha da
    böyük və qorxunc bir fitnə tanımıram.»- deyə yazır, ona aşkarcasına
    tə`nə vurub, qulaqburması verirdi.
    q) «Müaviyə məclislərin birində İmam Hüseynlə (ə) üz-üzə gəldikdə
    dedi: «Ey Əbu Abdullah, heç bilirsənmi ki, mən əshabımla birlikdə atanın
    sadiq dostlarını necə amansızlıqla öldürdüm? Və sonra isə onları necə
    hiyləgərliklə kəfənə büküb, namaz qılıb bastırdım?» (Müaviyə bu
    sözü İmamı (ə) qorxutmaq üçün söylədi).
    Amma Həzrət Hüseyn (ə) qəzəblə dolu baxışlarla Müaviyəyə baxaraq, onun
    qatil, imansız əshabına əl taparsa rəhm etməyəcəyini söylədi. Müaviyə
    özünü itirərək məclisi tərk etdi.»
    ğ) «Müslim ibn Əqilin Mədinədə torpaq sahəsi var idi. Müaviyə Mədinə
    valisinə o sahəni zorla Müslimin əlindən almağa, ona cüzi miqdarda pul verib,
    razılaşmağa məcbur etmək üçün əmr verdi. Vali əmri yerinə yetirdi.
    İmam Hüseyn (ə) bunu bildikdə Müaviyəyə kəskin ifadələrlə dolu məktub
    yazıb buyurdu: «Allaha həmd olsun! Müaviyə, sən hansı cəsarətlə
    Bəni-Haşim tayfasından olan bu cavana zor tətbiq edib, aldadırsan. Pulunu ondan
    geri al və torpağı Müslimə qaytar.» Müaviyə belədə etdi.»
    e) «Müaviyə ömrünün axır illərində avara və əyyaş oğlu Yezidi
    özündən sonra xəlifə etmək üçün var-gücü ilə çalışırdı. O, bilirdi
    ki, əgər oğlu üçün indi İmam Hüseynin (ə) bey`ətini alarsa, İslam
    dünyasının digər öncül şəxsiyyətləri də, ona itaət edib Yezidə beyət
    edəcəklər. Elə buna görə də, o, öz müşavirləri ilə birlikdə Mədinə
    şəhərinə gəldi.
    Mədinədə olduqca təmtəraqlı ziyafət hazırlayan Müaviyə Bəni-Haşim
    tayfasını İmam Hüseyn (ə) də başda olmaqla oraya dəvət etdi. İmama (ə)
    böyük ehtiram və sayğı göstərən Müaviyə xeyli yaltaqlandıqdan sonra
    Yezidi tərifləyərək, əsl niyyətini açıqladı.
    Həzrət Hüseyn (ə) onun sözünü kəsib, öncə Peyğəmbər (s) və
    Əhli-beytin (ə) fəziləti haqqında söhbət etdi. Sonra isə buyurdu: «Yezidə
    beyət etməyimi istəyirsən? Heç vaxt mümkün deyil! Heç bir zaman ola bilməz!
    Ey Müaviyə, sübh olduqda qara kömür rəngi ilə rüsvay olar. Günəş
    parladıqda zəif işıqlar xasiyyətini itirər. Sən özünü və Yezidi
    tərifləməklə həddən ziyadə ifrata vardın. Sən zalım, paxıl və
    təcavüzkar adamsan. Sən heç vaxt haqq sahiblərinin haqqını vermədin, amma
    şeytan səndən öz payını tam olaraq aldı.
    Mən oğlunu tərifləməyindən belə nəticə aldım ki, onu hakimiyyətə
    gətirmək niyyətindəsən. Elə tərifləyirsən ki, sanki biz Yezidi
    tanımırıq. Onu elə ağızdolusu, canfəşanlıqla öyürsən ki, guya oğlunun
    bizim xəbərsiz olduğumuz üstün xüsusiyyətlərini aşkarlayıb,
    bilmədiklərimizi bizə öyrədirsən.
    Guya Yezid heç də öz çirkin əməlləri ilə məşhur deyil və xalq onun
    azğın fikirlərini bilmir.
    Yaxşı, əgər belədirsə de ki; «Yezid təhrik olunmuş itlərlə oynayır,
    quşbazdır. Gecə-gündüz pozğunluqda şöhrət tapmış əxlaqsız qadınlarla
    əylənir, cür-bəcür iyrənclik və haram dolu eyş-işrətə məşğuldur.”
    Bəli o, belə işlərə olduqca həvəsli, «bacarıqlı»dır.
    Müaviyə, bu fikrindən əl çək! Sənin xalqa rəva gördüyün bu qədər
    zorakılıq, əzab əziyyət və işgəncələr bəs etmədimi ki, yeni bir
    zülmün, fəsadın təməlini qoymaq niyyətindəsən?! Qiyamət günü Allaha
    necə cavab verəcəksən?
    And olsun Allaha ki, sən bundan artıq istibdad yolunda irəliləməyə, Allah
    bəndələrinə təcavüz etmək üçün ifrata varmağa nail olmayacaqsan. Çünki
    daha səbir kasamız dolub və səninlə ölüm arasındakı fasilə bir göz
    qırpımı qədərdir...»
    z-Misirli alim Mahmud Əqqad deyir: «Şücaət» kimi ilahi xüsusiyyətləri
    Hüseyn (ə) tək əzəmət sahibində görmək, heç də təəccübləndirici
    deyildir. Hüseyndə (ə) şücaət axtarmaq, qızıl mədənində qızıl axtarmaq
    kimidir.»

    Müəlliflər:
    Əfzələddin Rəhimov
    Tofiq Əsədov   

    Həzrət Məhəmməd (s) imam Hüseyn (ə) barəsində nə buyurmuşdur?

    1) İmam Hüseyn (ə) «Səqəleyn»  hədisində
    Bütün şiə və sünni aləminin mötəbər hədis mənbələrində zikr olmuş
    rəvayətə görə, Həzrət Peyğəmbər (s) buyurmuşdur:
    «Mən yaxın zamanda Allahın də`vətini qəbul edib, sizin aranızdan
    gedəcəyəm, (dünyamı dəyişəcəyəm) lakin bununla belə iki qiymətli şeyi
    sizə əmanət qoyuram. Onlardan biri Allahın kitabı (Qur`an), digəri isə
    mənim itrətimdir. Allahın kitabı onun yer üzərinə endirdiyi kəndirdir.
    (Yə`ni, hər kəs Qur`ana əməl etsə, elə bil ki, kəndirdən tutub
    Tanrıya yaxınlaşır.) Mənim itrətim isə, mənim əhli-beytimdir. Mehriban
    Allah, bu iki qiymətli şeyin cənnət hovuzunda mənə qovuşana qədər
    ayrılmayacaqlarını, xəbər vermişdir. Məndən sonra bu iki şeylə necə
    rəftar edəcəyinizə diqqətli olun!»
    Termizi, Cabir ibn Abdulahdan nəql edir:
    «Ərəfə günü Həcc əməllərini yerinə yetirərkən Rəsuləllahı dəvənin
    üstündə xütbə oxuyan halda gördüm. O buyururdu: Ey camaat, mən sizin
    aranızda iki qiymətli şeyi əmanət qoyuram ki, əgər onlardan möhkəm
    yapışsanız heç vaxt yolunuzu azmayacaqsınız. Bu iki şeydən biri Allahın
    kitabı, digəri isə Əhli-beytimdir.»
    Bu hədisə əsasən əziz Peyğəmbərimizin(s) özündən sonra qoyub getdiyi
    əsas əmanətlər, Qurani-kərim və Əhli-beyti (ə) olmuşdur. Bu iki qiymətli
    varlıq heç bir zaman bir-birlərindən ayrılmazlar. Deməli, hər bir yerdə ki,
    Qurani-kərim var, orada Əhli- beytin (ə) hədisi, şərhi və təfsiri
    olmalıdır. Lakin təəssüflər olsun ki, İslam ümməti müqəddəs
    Peyğəmbərimizin (s) əmanət qoyub getdiyi Əhli-beyti (ə) ilə çox pis rəftar
    etdilər. Və bu ümmətin Əhli-beytə (ə) qarşı olan ən çirkin rəftarı
    isə, Kərbəla çölündə əziz Peyğəmbərimizin (s) sevdiyi İmam Hüseyni
    (ə)və onun yaxınlarını şəhadətə yetirərkən baş verdi.

    2-İmam Hüseyn (ə), «Səfinə»  hədisində
    Şafeyi nəql edir: «Bir gün Əbuzər Qəffari Kəbə evinin astanasına çıxıb,
    qapısının halqasından tutaraq fəryad çəkdi: Ay camaat! Məni tanıyan
    tanıyıb, tanımayanlar da bilsinlər ki, mən Əbuzərəm! Özüm Peyğəmbərdən
    (s) eşitdim ki, buyururdu: «Mənim Əhli-beytim Nuhun gəmisinə bənzər (hər
    kim o gəmiyə mindi nicat tapdı, gəmiyə minməyənlər isə suda qərq oldular)
    ki, kim Əhli-beytimdən uzaqlaşsa cəhənnəm oduna düşər.
    Yenə də o Həzrətdən eşitdim buyururdu: Mənim Əhli-beytim bir bədəndə baş
    və yaxud bir başda göz kimidir. Şübhəsiz ki, bədən başsız və baş da
    gözsüz öz qüdrətini itirir.»
    Həmşinin bir şox şiə və sünni mənbələrində «Səfinə» hədisi
    müqəddəs Peyğəmbərimizdən (s) belə zikr olunmuşdur: «Mənim Əhli-beytim
    sizin aranızda Huhun gəmisi kimidir. Hər kim o gəmiyə minsə nicat tapar və
    hər kim o gəmidən uzaq düşərsə qərq olar.»
    Gördüyünüz kimi bu hədisə əsasən Əhli-beyt (ə) Müsəlmanların qurtuluş
    gəmisidir. Bu gəmi insanları haqq və mənəviyyət şəhərinə aparır. Hər
    kim bu gəmiyə minməyə müvəffəq olsa, səadət və xoşbəxtliyə şatacaq.
    Gəmiyə minməyənlər isə, günah və şübhələrdə qərq olacaqlar.
    3) Allahın əmri ilə əziz Peyğəmbərimiz (s) onun adını Hüseyn (ə) qoydu
    Əsma binti Umeysdən rəvayət olunur ki; «Hüseyn (ə) dünyaya gəldikdə,
    Həzrət Məhəmməd (s) mənim evimə gəldi. Mən körpəni onun qucağına
    verdim. Elə oradaca Həzrət Cəbrayıl Peyğəmbərə (s) nazil olaraq, «Allahın
    əmri ilə körpənin adını «Hüseyn» qoy»-dedi. Bunu bizə Allahın rəsulu
    (s) xəbər verdi.»
    4) Allahın sevimli elçisi Məhəmməd (s) körpə Hüseynin (ə) qulağına azan
    oxudu
    Əbu Rafe deyir: «Yenicə dünyaya gələn Hüseynin qulağına Həzrət
    Məhəmmədin (s) azan və iqamə oxuduğunu gördüm.»
    5) Peyğəmbər (s) çox sevdiyi Hüseynin (ə) ağlamağına narahat olurdu
    Yezid ibn Əbu Ziyad belə söyləyir: «Ayişənin evindən çıxıb məscidə
    sarı gedən Peyğəmbər (s) yolda Fatimeyi Zəhranın (s) evinin yanından
    keçərkən balaca Hüseynin (ə) ağlamaq səsini eşitdikdə, qızına buyurdu:
    “Qızım, Hüseynin ağlayanda mən narahat oluram.»
    6) Peyğəmbərlə (s) Hüseynin (ə) bağlılığı
    Yə`la ibn Mürrə deyir: «Allahın Rəsulu (s) buyurdu: «Hüseyn (ə)
    məndən və mən də Hüseyndənəm.»

    7) Peyğəmbərin (s) sevimli gülü
    Buxari İbn Əbu Nəimdən belə rəvayət edir: «İbn Ömər, Əbu Nəimdən
    soruşdu: «Allahın qətli (döyüşü) haram buyurduğu Məhərrəm ayında
    milçək öldürmək olarmı?»
    İbn Əbu Nəim əsəbləşərək dedi: «İraq əhli milçək öldürməyin
    şəri-hökmü barəsində maraqlanırlar. Bir halda ki, bu ayda Peyğəmbərin (s)
    sevimli övladını şəhid etdilər. Məgər Allahın peyğəmbəri
    buyurmamışdır ki, Həsən (ə) və Hüseyn (ə) mənim dünyadakı sevimli
    güllərimdir.»
    8) Peyğəmbərin (s) Hüseynə (ə) olan ehtiramı
    Ənəs ibn Malik belə söyləyir: «Bəzən Peyğəmbərimiz (s) namazda səcdə
    halında ikən körpə Həsən (ə) və Hüseyn (ə) onun boynuna minirdi. Allahın
    elçisi (s) onları incitməmək üçün səcdəsini uzadırdı. Həzrət
    Peyğəmbərdən (s) bunun səbəbini soruşduqda, o, buyurdu: «Bu iki övladım
    mənim boynuma minmişdilər və istəmədim ki, tez yerə düşsünlər. Onları
    narahat etmək istəmədim.»

    9) Peyğəmbər (s) daim Hüseyni (ə) öpüb, əzizləyərdi
    «Allahın Rəsulu (s) həmişə sevimli nəvəsi Hüseyni (ə) dodaqlarından və
    sinəsindən öpüb, oxşayırdı.»
    10) Həzrət Məhəmmədə (s) ən çox bənzəyən şəxs Hüseyndir (ə)
    Çoxsaylı əhli-sünnə və şiə hədislərinə istinadla söyləmək olar ki,
    əziz Peyğəmbərimizə (s) ən çox oxşayan şəxs İmam Hüseyndir (ə).
    11) Həzrət Hüseyn (ə) imam və imamların atasıdır
    Salman Farsi və digər ravilərin nəql etdiyinə görə Əbuzər, Ömər, Fəzl
    ibn Abbas, Zeyd ibn Haris və Abdullah ibn Məsudunun da olduğu bir məclisdə
    İslam peyğəmbəri (s) üzünü Hüseynə (ə) tutub buyurdu: «Sən imamsan və
    imamın oğlusan. Sən digər imamların atasısan. Sənin nəslindən doqquz İmam
    olacaqdır... Onların sonuncusu Məhdidir (ə.c.)»
    12) İmam Hüseyn (ə) hidayət çırağı və nicat gəmisidir
    Məhəmməd peyğəmbər (s) buyurur: «Həqiqətən də, Hüseyn (ə) hidayət
    çırağı və nicat gəmisidir. Hüseyn (ə) xeyirxahlıq və iftixar İmamı,
    izzət rəhbəridir.»
    13) İmam Hüseynin (ə) düşməni bədbəxt, dostu isə xoşbəxtdir
    Şiə və əhli-sünnə alimilərinin təsdiq etdiyi çoxlu hədislərə əsasən
    Allahın rəsulu Həzrət Məhəmməd (s) buyurub: «Həsən (ə) və Hüseyn (ə)
    mənim iki övladımdır. Hər kəs onları sevsə Allah-taalanı sevmişdir.
    Allahı sevən şəxsi isə, O, behiştə daxil edər.
    Hüseyn (ə) ilə düşmənçilik edən şəxs, mənimlə düşmən olmuşdur.
    Mənimlə düşmən olan kəs də, Allah-taala ilə düşmənçilik etmişdir. Uca
    Allaha düşmən olan şəxsi də, O, özü cəhənnəmə daxil edəcəkdir.»
    Zeyd ibn Ərqəm və digər səhabələr belə rəvayət edirlər: «Sevimli
    Peyğəmbərimiz Məhəmməd (s) üzünü Həzrət Əli (ə), Fatimə (ə), Həsən
    (ə) və Hüseynə (ə) tutub buyurdu: «Sizinlə müharibə və mübarizə edən
    hər kəsin əleyhinə mən də müharibə və mübarizə apararam. Və hər kim
    sizinlə sülh və dostluq etsə, mən də onunla sülh və dostluq etmiş olaram.
    Pak, xoşbəxt və səadət sahibləri sizi sevər. Bədzat, qərəzli və bədbəxt
    insanlar isə sizinlə düşmən olar.»
    14) İmam Hüseyn (ə) behişt cavanlarının sərvəridir
    Hər iki məzhəb arasında İmam Hüseyn (ə) haqqında deyilmiş ən mötəbər
    və nüfuzlu hədislərdən biri də, İslam peyğəmbərinin (s) buyurduğu bu
    hədisdir: «Həzrət Həsən (ə) və Hüseyn (ə) behişt cavanlarının
    sərvəridir.»
    15) Həzrət Hüseyn (ə) behişt cavanlarının və ərşin zinətidir
    Əqəbət ibn Amir rəvayət edir ki: «Peyğəmbər (s) Hüseyni (ə) behiştin və
    ərşin zinəti adlandırdı.»
    16) İmam Hüseyn (ə) qiyamət günü Peyğəmbərlə (s) birlikdədir
    Allahın elçisi (s) buyurur: «Ya Əli (ə), mən, sən, Fatimə (ə), Həsən (ə)
    və Hüseyn (ə) qiyamət günü İlahi ərşdə birgə olacağıq.»
    17) İmam Hüseyn (ə) Peyğəmbərlə (s) birlikdə hamıdan əvvəl behiştə
    daxil olacaqdır
    Allahın sevimli rəsulu Məhəmməd (s) buyurur: «Behiştə mənimlə birgə ilk
    daxil olan şəxslər Əli (ə), Fatimə (ə), Həsən (ə) və Hüseyndir (ə).»

    18) Həzrət Hüseynin (ə) dostları şəfaət olunacaq
    Peyğəmbər (s) buyurub: «Məni, Əlini (ə), Fatiməni (ə), Həsən (ə) və
    Hüseyni (ə) sevən insanlar qiyamət günü mənimlədir, şəfaət olunacaqdır.
    Onların düşmənləri isə əsla şəfaət olunmayacaqdır.» 
                                           QONAQ YAZARLAR:
                             Tofiq Əsədov    Əfzələddin Rəhimov
    Просмотров: 658 | Добавил: media-islam | Рейтинг: 5.0/1
    Всего комментариев: 0
    Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи.
    [ Регистрация | Вход ]
    Axtar
    Təqvim
    «  Avqust 2008  »
    B.eÇ.aÇC.aCŞB
        123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
    Linklər