Siz Aydınlığısınız Gözlerimizin Çocuk - Yazarlar - Türkçe - Meqaleler kataloqu - ....::İslam::....
Çerşenbe axşamı, 06.12.2016, 19:56
Приветствую Вас Qonaq | RSS

islam dini

Bölmələr
    Şiə cavabları
    Sorğu
    Saytı qiymetlendirin
    Cəmi cavab: 6767
    Sayğac

    Onlayn: 1
    Qonaq: 1
    İsifadeçi: 0
    Форма входа

    Meqaleler kataloqu

    Главная » Статьи » Türkçe » Yazarlar

    Siz Aydınlığısınız Gözlerimizin Çocuk

    Esselamu Aleyke Ya Binte Resulallah

    Esselamu Aleyke Ya Gurretil Eyn-i Rasul

     

    Siz Aydınlığısınız Gözlerimizin Çocuk

     

    Hüznümü satırlara döktüğümde ve hece hece böldüğümde acıyı, en yangın yanımla seslendiğimde sana, ah çocuk, yine de duyuramam belki de sesimi.

     

    Yine de ulaşamaz belki de ellerim. Oysa gözyaşlarını ne de çok silmek isterim. Ve kurumasın ellerim diye, gözyaşlarına ne de çok dokunmak isterim.


    Bakışlarını bakışlarıma taktığımdan beri, isyanda yüreğim. Ve ellerini tuttuğundan beri sallanıyor bedenim…
    Sen taşları Yahudi’ye atarken ve kutsal bir emanet gibi taşırken taşlarını Davud’un, ben beş taş oynamayı öğrendim şehrimde. Taşların sadece basit bir oyuncak, ya da yollarda ayağa takılan bir engel olduğunu zannettim kendimce.


    Evet, bizim taşlarımız yolumuza engeldi, biliyor musun? Kalbi taştan daha katı olanlarımız yolumuza engeldi. Kendi yüreksizliklerini saklamak için bize, taşların sertliğini ve hoşgörülülüğün gerekliliğini anlattılar. Seni sakladılar gözlerimizden çocuk…

     

     Ve ekranlarına hoşgörü diyaloglarını koydular.
    Yazılarında hep kendi dünyalarını yazdılar.
    Ve Amerikan rüyalarını…
    Ama ben, senin gözlerini gördüm…
    Yalancı, sahte, korkak ve dünyalık bakışlardan bıkan gözlerim, senin gözlerinin derinliklerini gördü…

    Ve ben, senin şehrinde büyüdüm…
    Bedenimi taşıyamasam da yanımda, ruhumla isralar yaşadım hep…
    Aksa’nın yollarını adımladım…
    Aksa’nın yollarına vuruldum…


    Karanlık çöktüğünde şehrime, ben aydınlığa koyuldum. Aydınlığın çocuklarıyla arkadaş oldum geceleri. Aydınlığın çocuklarıyla yürüdüm…
    Mescid-i Aksa’ya atıp çorak ruhumu, nebilerin arkasında, secdelerle büyüdüm.


    Ve gözyaşlarını topladım, Ortadoğu çocuklarının. Her bir damlasında Filistin olan gözyaşlarını yüreğimde sakladım…
    Sonra yıldızlar topladım da gökyüzünden, Davud’un torunlarının başlarına taç yapıp taktım.


    Siz aydınlığısınız gözlerimizin çocuk…
    Siz umudusunuz yüreğimizin…
    Cesaretin ve imanın öncülerisiniz siz.
    Fethin ve zaferin müjdecileri…


    Kudüs’ün Aksa yürekli çiçeklerisiniz siz.

    Vuruldukça büyüyen,
    Vuruldukça güçlenen,
    Ve vuruldukça gülümseyen yüzüsünüz mü’minlerin.


    Günahsızca, öyle temiz, öyle masum, öyle mazlum, Cennet’e-Firdevslere gidişin temsilcilerisiniz.
    Ve biz, sizden çok şey öğrendik çocuk… Biz sizden çok şeyler öğrendik…

                                                                                                      

     

     

     

     

    Feride Demir

    2004

    Категория: Yazarlar | Добавил: feride (31.07.2008) | Автор: Feride Demir
    Просмотров: 657 | Рейтинг: 0.0/0
    Всего комментариев: 0
    Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи.
    [ Регистрация | Вход ]
    Axtar
    Linklər